[Dominikaa]

książę z bajki na białym koniu
miał zapukać w okienko
wiosenną porą dziewczynie

dwadzieścia cztery godziny na dobę
czekała
uchem do ziemi przylegając
klepsydrą czas odmierzała
ziarno po ziarnku
liczyła

wiosna nastała
śpiewem słowika
kwiatem niebieskim
zielenią drzewa
włosy plątała

Romea bez krzty
romantyzmu
powitać musiała