[Dominikaa]

bo czasem zastygasz w mej dłoni
jak kamień
robi się ciężej na duszy
o jeden oddech w niewoli mych
palców
milczysz jak gdyby słowa
nie miały wagi
rozkładasz się pod wpływem
uścisku ciepła

przepływasz przez palce
zapadasz się tak niewinnie
ukradkiem
jak kamień w wodę