[Dominikaa]

Czasami przymykam oko
na twą dziecięcą bezradność

z rozmazanym uśmiechem
biegasz wokół marzeń
wierząc
że słońcem kieruje człowiek
gasi zapala jak płomień nadziei
zachwiany przez powiew wiatru

uciekasz
przed tym co nieznane
na bezludną wyspę
ziarenka piasku -
klepsydrą życia

Marzysz
choć w progu witasz zwątpienie
pod sklepieniem miliona gwiazd
siadasz i myślisz
nie jestem jednym z nich
przymykam oczy na świat