[Dominikaa]

Czekam
zapuszczam korzenie jak wierzba
płacząc układam gałęzie w wspomnienia
milczeniem przywołam tych co słuchając
łzę uronią nade mną
użyźnią glebę

Czekam
spadające gwiazdy jak ptaki
wiją gniazdo na moich ramionach
śpiewem opowiedzą balladę
o śpiących uczuciach pode mną

Czekam
dopóki ostatni liść nie oznajmi
że mroźna zima nadeszła
szronem przykrywając
nasze gorące serca