[Dominikaa]

Mijasz mnie na ulicy. Nie wiesz, że noszę na barkach cztery strony świata i
zostawiłam niedomknięte okna, by mogli wejść ci, co obiecali wrócić.
Że ściany z sufitem nade mną wiszą uparcie nieprzerwanie, że tylko drzwi nade mną płaczą wzruszone, bo odważyłam się przez nie wyjść do tych,
którzy mnie nie widzą.

[Ustinja]

Ładne. Brzmi jak kartka wyrwana z pamiętnika lub jak myśl ulotna. Płacza popraw na płaczą. Pozdrawiam.

[Gorgiasz]

Skomplikowane. Ale ładne.
Pozbyłbym się też dwóch "i" w pierwszym zdaniu; w tak krótkim tekście jest to rażące.
"Którzy" - dużą literą: z punktu widzenia poetyki, to może i przejdzie, ale z gramatycznie już nie. Logicznie również błąd, bo jeśli chciałaś "których" specjalnie uhonorować, to wówczas "tych" także należałoby dużą literą. Sądzę jednak, że są one (obie) tutaj niepotrzebne.

[Dominikaa]