[Elżbieta]

Et in Arcadia ego


wieczne lato
jak naga Arkadia
w kruchym wianku tylko
z borówkowych liści

Szekspir biegający boso
od nimfy do nimfy
spisujący kształty tęsknoty melodie

płaszcz paproci kosmaty
kryje fraszki silenusza
z garścią jeżyn w dłoni

leżę w cieniu
uczę się mimikry trawy
gładkich aromatów ciszy
Et in Arcadia ego

© Elżbieta 08.15.2008

a tu druga wersja .......

[jaga]

ta z grafiką - bardziej działa na wyobraźnię, można zobaczyć tu dwa obrazy
świetnie Elu