[Elżbieta]

komu najbliżej do nieba

przystań na dachu świata, albo jeszcze wyżej,
na dachu świata splecionego ze snów,
jak ptaki bezdomne, na wiecznej gałęzi czasu

pomarańczowe szaty braci Kelsanga z Tybetu
widać stąd w śniegu jak słoneczne kwiaty,
słychać stukot kołatek,
coraz głośniejszy krzyk krwi i serc

mówił:
tam jest moje ja, miejsce mojej duszy,
na jedwabnych tankach z lotosem,
odebrane obcym językiem,
skreślane z mapy przez ponad pół wieku

mówią:
dzieci witają podróżnych po chińsku,
nie pamiętając o po, o bo, o ma
dla nich to wyblakłe wietrzne konie,
galopujące słowa na lungta,
że coś było i było inaczej,
tam niedaleko podniebnego Lhasa

na wietrze uparcie
z zapamiętaniem mantra powraca echem
"Om mani padme hum"
wirem kolorów słowa krążą z tłumem,
wokół świątyni Jokhang nieodwracalnie,
zawsze w prawo, jak ludzki zegar,
pod przeczystym niebem,
z paletą rozpędzonego damaru

tylko ja, tu przez chwilę obca,
idę pod prąd, mieszam nurt,
ale budzi mnie Budda o tysiącu twarzy

zaczynam rozumieć prośby,
spokój i milczenie dłoni odbijanych w glinianych csa-csa

nie mam nic i mam i będę miał wszystko,
kiedy wrócę pod niebo, które blisko nieba
mówi mój przyjaciel bez domu,
z Tybetu - Kelsang

© Elżbieta 2008.03.25

tanka – religijne malowidła na materiale
po, bo, sufiksy oznaczające rodzaj męski
ma - sufiks oznaczający rodzaj żeński
lungta – dosłownie "wietrzne konie", tybetańskie flagi modlitewne
Om mani padme hum – najpopularniejsza mantra buddyjska, nieprzetłumaczalna, dosłownie nawiązująca do Buddy i porównująca go do potęgi kwiatu lotosu
świątynia Jokhang - http://pl.wikipedia.org/wiki/Jokhang
damar – mały, ręczny bębenek ze sznurkami
csa-csa – małe gliniane płaskorzeźby
Kelsang – imię buddyjskiego mnicha; poznałam go w 2001 roku i od tego czasu się przyjaźnimy. Kelsang od kilku lat pracuje w Dharamsala w północnych Indiach, dla organizacji Gu-Chu-Sum, zajmującej się pomocą dla byłych więźniów politycznych z Tybetu.

http://www.youtube.com/wa...KcRTfpogAM&NR=1