[kinoman]

Za milion lat
wyczerpią się surowce jako powody wojen.
Słońce pozostanie poręczną ładowarką na krótkiej smyczy.

Telewizor przykręca ból,
zasnę myśląc o którejś z osób,
odnawiających donaszaną świadomość.

Zasupłaną w długo schnących wierszach.
Rankiem łatwiej złapać się otwartych oczu,
nieudolnych myśli, że nic po nas w tej chwili,

kiedy wszystko jest jeszcze możliwe.
Pobyć domatorem,
odrywać się od ziemi i z kalendarza majów.