[Elżbieta]

refren


w świecie świecie zielonym
ponad ptasim zachwytem
myśli plączą się wolno
rozsupłują przed świtem

w świecie świecie liliowym
tam gdzie wszystko przystaje
proste prawdy na nowo
po okruszku poznaję

w świecie ciemno niebieskim
sznurek gwiazd pod sufitem
można łączyć je w kreski
konstelacji zdobytych

w świecie świecie błękitnym
tocząc słońca przed sobą
dłonie grzeję i znikam
w złotym pyle ogrodu

w świecie świecie wyśnionym
idę ślepo przed siebie
zegar ciągle spóźniony
czas znużony już drzemie

w świecie świecie przeżytym
nie ma sensu w powrotach
drzwi od dawna zamknięte
głucha droga odwrotu

w świecie świecie na chwilę
życie szybko upływa
nic mnie więcej nie dziwi
sobie jestem i jestem
tak banalnie

szczęśliwa?


© Elżbieta 08.20.2008