[Ann]

‘‘Spośród tak wielu
Ten jeden jedyny
Przez wiatr poniesiony
Na koniec doliny’’

Wielkie miał plany
Nie przyjmował wieści
Że mu się świat cały
Ten w głowie nie mieści

Do celu dążył
Bo w tym był wybitny
A wędrownik z niego
Był bardzo ambitny

Świat chciał zobaczyć
Wyrwać usiłował
Próby nieudane
Zaczynał na nowo

Wtem pewnej nocy
Ogromna ulewa
Wstrząsnęła doliną
Zerwała kwiat z drzewa

Był przeszczęśliwy
Czuł, jak wiatr go niesie
Lecz spieszyć się musiał
Goniła go jesień

Już zauważył
Gdy upadł tak lekko
Że coś go poniosło
Dużo za daleko

Nie wiedział gdzie jest
Znalazł sam się w cieniu
Położył na zawsze
Kres swemu marzeniu

[el]

dążył, nieudane, za daleko

Mała prośba - sprawdzaj pisownię (są na to programy).

Serdeczności

[Marek]

jak to dziecko jest z onego leonowego Guildfordu to nie dziwota, że ma problemy -
co znaczy, że powinna się sprawdzać zanim "wstawi" do czytania
poprawiłem - dla porządku

[Ann]

Otrografia... A ja wam jeszcze pokażę !

[Ann]

[el]

Zapisałam formy prawidłowe, a w tekście miałaś po prostu błędy. Przeczytaj post Marka - to On Ci to poprawił i podziękuj Mu ładnie, zamiast mnie o słownikach opowiadać.

[pątniczka]

jest opowieśc jest dynamika , rytm kuleje , ale czyta się nieźle ..
pozdrawiam