[Elżbieta]

lodowe słońce



kiedy ściany gasną
za szybko o świcie
bladozłote zajączki
nieruchomieją
pod spojrzeniem zimy

drzwi z trudem otwieram
na świat

śnię od nocy do nocy
sprawdzając mimowolnie
czy za oknem jest jeszcze
coś
i nie znika
obraz zatopionego sierpnia
pod grubym lodem

błądzę po szufladach
w poszukiwaniu
zapachu lawendy
kruche rumianki
rozsypuję po śnieżnej pościeli

płonę latem
w twoich dłoniach
przez wieczną chwilę

plamka na słońcu

© Elżbieta
~ trzynasty dzień stycznia 2009 roku ~