[Elżbieta]

maski i didaskalia



przed świtem

popatrz
właśnie zdjęłam nocną maskę
i księżyc z dachu wyjątkowo srebrny
na szczęście pod poduszkę chowam
prześniony erotyk


przed lustrem

kreacja
skóra na dzień
bezwstydna samotność dzikiej plaży
zarzucam leśne niebo
mój ulubiony szal


przed światłem

to aura chmura ciepła
choć taka nieprawdziwa
do bólu jest widoczna
zostawia plamę w oczach
słońca ślad


już dzień stukpuka

kosmaty słonecznik w okno
otwarta garderoba
dnia


© Elżbieta
wersja poprawiona dwudziestego piątego dnia kwietnia 2009 roku