[Elżbieta]

są takie miejsca spokojne



niebieska trawa przed moim domem
spacery ślepców z psami
zamknięty pejzaż płonie klonem
ciszę czerwienią plami

nad dachem skrzydła przezroczyste
muzyka pnie się winem
gdzieś przepis na marzenia wszystkie
mam przepiszę nim przeminę

chwila co staje tuż przy progu
radostki małe niesie
ziarenka złudne tak by mogły
jutra rozjaśnić przestrzeń

zbieram ich blask dokładnie
nie chcę uronić kropli
na później będą schowam na dno
poczekam aż podrosną

w niebieskiej trawie przed domem moim
cisza niespiesznie usypia
szepcze historie niedokończone
słowa z rękawów sypie

w trawie niebieskiej usnę z wieczorem
obejmę zmęczoną ciszę
kiedyś gdy kartkę kropka skończone
na drzwiach powieszę

© Elżbieta
siedemnastego dnia czerwca 2009 roku