Dołączyła: 22 Cze 2008 Posty: 14516 Skąd: Gliwice / obecnie Göteborg
Wysłany: 2009-08-31, 21:31 tak tych dwoje ..
jak latarnia co w morze przez mrok śle sygnały
i jak żeglarz samotny co płynie wciąż do niej
pośród fal co bez końca gdzieś biją o skały
tak dla siebie tych dwoje
on jej wiecznie więc szuka choć fala odpycha
ona wiecznie zaś tęskni za jego okrętem
a horyzont tę przestrzeń w ramionach zamyka
z tym co dla nich jest piękne
ref.
Siłę im daj - Boże daj im tę siłę
Ty coś wiarę im dał - że życia to warte
niejeden ptak- kiedy brakło już skrzydeł
przecież zginął wśród fal
choć niesiony był wiatrem
wichry twarz mu smagają i żagle drą w strzępy
fala wściekłym grzywaczem podcina wciąż skałę
a tych dwoje z uporem dzikim niepojętym
nie zniechęca się wcale
kiedy mrok kipiel wokół i lęk i zwątpienie
ona światłem prowadzi łagodnym cierpliwym
on odgania złych myśli demony i cienie
i busolę ustawia w kierunek szczęśliwy
ref ... - siłę im daj ...
a gdy przypływ i odpływ osiąga kompromis
żeglarz w cichą zatokę zarzuca kotwicę
szeptem gwiazd co zbierane głodem stęsknionych dłoni
azymuty koduje w rozbłysłe źrenice
ona zawsze mu gwiazdą wśród fal najjaśniejszą
kiedy dziki magnetyzm wysyła w noc ciemną
żeby mógł ją odnaleźć odwagą najśmielszą
i do serca przytulić - zawsze wierną ..
ref. siłę im daj ....
(NN)
_________________ wieczność przed nami i wieczność za nami
a dla nas ... chwila - między wiecznościami
ref.
Siłę im daj - Boże daj im tę siłę
Ty coś wiarę im dał - że życia to warte
niejeden ptak- kiedy brakło już skrzydeł
przecież zginął wśród fal
choć niesiony był wiatrem
NN-świerszczynko
widzę, że balladowo, szantowo u Ciebie, morsko, falująco i skrzydlato serdeczności
E
_________________ przestrzeń
składa się z czasu
pokonywania
prostą linią
myśli
zakrętem pytania
zdecydowaniem
kropki śmierci
po wielokropku
umierania
E
ona zawsze mu gwiazdą wśród fal najjaśniejszą
kiedy dziki magnetyzm wysyła w noc ciemną
żeby mógł ją odnaleźć odwagą najśmielszą
i do serca przytulić - zawsze wierną ..
_________________ a po nas już nic
jeno popiół i zgliszcza
życie to jeden wic
rzekł uczeń mistrza