[Elżbieta]

panie Cervantes, może drinka?



- wieś nie istniała
do chwili pojawienia się
wiatraków

teraz kręcą się
po okolicy
Don Quixot-y i Sancho Panz-e
mustangami
w skórzanych zbrojach

Dulcine-e del Toboso czekają
w barze
Cabaret przy 74 West

zasłaniają uśmiechy
tożsamość
wachlarzami z czarnej koronki -

Miguel de Cervantes opowiada
siedzimy w fotelach adirondack
sącząc apple cider

zapisuję każde westchnienie
z akcentem
tłumaczę wydarzenia

słońce rozrzuca włócznie
ociąga się
z zachodem
nad prerią

© Elżbieta
dwudziestego dnia października 2009 roku