[amandalea]

czyńcie ją sobie poddaną

powiedziałeś
jesteś jak najprzedniejsze wino
choć nie dojrzewałaś w słońcu południa
i nikt nie pieścił twoich gron

rosnę dziką szypszyną
na nierzeczywistej miedzy
bezlitośnie targana wichurą

nie potrafię krzyczeć
więc w ciszy zenitu
oddaję pokłon
krzywemu zwierciadłu rzeki

i gdy zaklinasz mnie ogniem
błądzę zwielokrotnionym echem
zaciskając osiadam na ustach

a kiedy pniemy się po grani
w aureoli obłoków
codzienność liże nam stopy

01.03.2008r.

[Lucy]

Amandaleo - ten wiersz to wyższa szkoła jazdy! Wielkie gratulacje! Chciałam wybrać najładniejszy fragment, ale nie umiem... Całość jest boska!

Pozdrawiam

[amandalea]

Cieszę się bardzo, że tak spodobał Ci się ten wiersz Lucy , dziękuję za odwiedziny

[Sofim]

[amandalea]

Zosiu...kursywa to czyjeś słowa, może nie dokładnie zacytowane, może coś w nich jest ode mnie ale nie jest to cytat książkowy ...czy to takie ważne Zosiu??

[Sofim]

[amandalea]

[Leszek Wlazło]

Lidziu pniesz się po grani maestrii słowa.

[amandalea]

Dziękuję Leszku za uznanie

[stary krab]

Piękny i budujący wiersz.
Szypszyna - nieprzeciętne, śliczne porównanie.

[amandalea]

Ojej dziękuję Władysławie

[Marcin]

Wiersz targany emocjami jak PL wichurą, jest w nim smutek i niepewność, radość chwili i szczęście

[amandalea]

Cieszę się Marcinie,ze dostrzegłeś to wszystko

[ella_hagar]

Ładny ten wiersz, ujmujący Pozdrawiam ciepło.

[Witold Kiejrys]

Nie znałem...sprzed mojego tu wejścia, dwa lata. Rzeczywiście piękny.