[Leszek Wlazło]

ważka

uczestniczyłem w rozmowie cichszej niż szeptania
nurt melodii spojrzeń coraz bardziej przymglonych
wschodziły ziarna co je nastrój zasiał
migotał pojedynczy ledwo rozświetlający płomyk

niecierpliwe przemierzały przez lata skrywane
meandry sennych zniepokojeń
rósł emocjami nadpisywany zamęt
zadziwiały przemieszane role

były i słowa te najważniejsze z ważnych
ich wydźwięk wtulił się w nabrzmiałe granie
rozmywający na okamgnienie zastygł
znieruchomiała chwila nie snem jest zawierz

[AsiaArwen]

Cytat:

były i słowa te najważniejsze z ważnych ich wydźwięk wtulił się w nabrzmiałe granie

jak napiszę pięknie, to będzie zbyt mało... wplatasz w wiersz takie "coś", co po przeczytaniu powoduje ocknięcie się jakby i - o rety, to już koniec? -

pozdrawiam serdecznie

[jaga]

Cytat:

rozmywający na okamgnienie zastygł znieruchomiała chwila nie snem jest zawierz

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Maryla]

Och, liryczny Leszku... ulotność... zaduma ... i balsamiczny smak chwili.

Podziw wielki

[Leszek Wlazło]

[AsiaArwen]

[nuta niepokorna]

mistrz precyzji zawsze we wszystkim będzie precyzyjny ...

naszą dziurką od klucza przez którą podglądamy świat jest poezja ale co jest kluczem do niej ...?

[Leszek Wlazło]

no właśnie tego chyba nikt z nas nie wie

[Leon Gutner]

Cytat:

uczestniczyłem w rozmowie cichszej niż szeptania nurt melodii spojrzeń coraz bardziej przymglonych wschodziły ziarna co je nastrój zasiał migotał pojedynczy ledwo rozświetlający płomyk

Potwierdzam swoje uczestnictwo
Z ukłonami L.G.

[Leszek Wlazło]

[jaga]

wróciłam - musiałam przeczytać jeszcze raz - wiersz wart zatrzymania

[Leszek Wlazło]