[.AnimusLumen.]

➤ wiosna-lato: tryptyk I

wpierw stawiasz pierwsze kroki
a oczka przecierasz – że nic nie umknie
i na uszko szepczesz swe tajemnice

hop! hopla! na łóżko do boju z poduszką
ze snami przed samymi oczami
figlom i swawolom oddany po uszy
u dorosłych na językach


➤ lato-jesień: tryptyk II

później – chodzisz jak struty
a wzrokiem szukasz punktu oparcia
i uszy więdną od cudzego nietaktu

nie wolny – od nadepnięcia komuś na odcisk
spoglądania na kogoś spode łba
z niejednym za swoimi uszami
mimo to w język się nie gryziesz


➤ jesień-zima: tryptyk III

u kresu się nautykasz: tk-tk
a perspektywy już nie te
i słuch płata figle

ruszyć się z punktu a do b – mordęga
nie dość że w brylach nie jest różowo
to jeszcze głuchy telefon nie bawi
o ile masz komu język strzępić