[kinoman]

Bliscy odchodzili kiedy słońce przesypuje smak owoców,
w kielichy kwiatów przelewają się kobiety,
a Pan Bóg po staremu wiązał powrósłami
jedyny koniec z końcem, nasze cienie
wyłuskiwane z ławek przed domem,
zostawiając zgoniny pamięci.

Od wielu lat mam odpowiednią do odejścia cerę
w kolorze skrystalizowanego lipowego miodu,
każdej wiosny, kiedy z zimowego snu rozkopują się stokrotki,
syn hreczkosieja podbiera życie z czasu podoranego na trzy palce.

[Rita]

Piękna liryka.

Pozdrawiam.

[kinoman]

Dzięki. Pozdrawiam.

[Witold Kiejrys]

Dobre.

[kinoman]

dzięki

[Leszek Wlazło]

Spodobał mi się. Ładne metafory.

[kinoman]

dzięki

[mironiusz]

[kinoman]

dzięki