El
przeczytałam i posłuchałam.
Spodobało się bardzo jak i poprzednie. Jest inne, ale to dobrze.
Tak wiele można powiedzieć o życiu nawet w małym miasteczku, gdy człowiek umie patrzeć i nie tylko...
Uwagi i sugestie do fragmentów w kolejności ich występowania w tekście:
Cytat:
ze zbytni
że?
Cytat:
- Dobre miejsce dla takiego jak ja. Na chwilę - pomyślało się tak Mariankowi i dziarsko pomaszerował po skromny bagaż, który pozostawił na obdartej stacyjce PKP pod opieką pani Lodzi z fryzurą rodem z niemego kina.
jakby tak nowy akapit i aż się prosi, że jak "pomyślało" to i "pomaszerował-o" ?
Cytat:
Sam dla siebie był tajemnicą, ale zbytnio go to nie zajmowało i nie warto się temu dziwić, bo większość z nas nie wie, o co właściwie chodzi w błądzeniu po tygodniach, miesiącach i latach.
piękne zdanie
Cytat:
i on nie zaprzątał sobie łba myślami, które wiele mądrzejszych od mariankowej głów, sprowadziły na manowce niepotrzebnych dywagacji.
tak myślę i myślę, a może jednak głowy?
Cytat:
Jego być było proste
- jakby tym zacząć nowy paragraf?
Cytat:
rozłożył w centrum ryneczku sztalugę
czy "sztalugi"? może się mylę, może to regionalizm, który znałam ...
Cytat:
kundel, który wyglądem przypominał skrzyżowanie hulajnogi z prosięciem.
hehe fajne!
Cytat:
Ani Maamin brzmiało czysto i wyraźnie
w cudzysłów? albo jakoś podkreślić?
Cytat:
- Może będą śpiewać.
Tu nowy akapit? może?
Cytat:
do obdartej ciężarówki
a może do odrapanej?
Puenta? cudo :
Cytat:
Droga krajowa - chyba na Wrocław.
tytuł również.
serdeczności
E
_________________ przestrzeń
składa się z czasu
pokonywania
prostą linią
myśli
zakrętem pytania
zdecydowaniem
kropki śmierci
po wielokropku
umierania
E
El! Przeczytałam, posłuchałam. I - rewelka! Spodziewałam się czegoś na kształt dalszego ciągu poprzedniego opowiadania, a tu coś zuuuupeeełnie innego. Rewelka! Klimatem przypomina mi opowiadania o tzw. męskiej tematyce (pasja wędkarska, małe miasteczka, kloszardzi, dzika nadbużańska natura), pisane przez pana Grzegorza Zegadło. Podobnie wciągające.
Bardzo mi się podoba! Bardzo, bardzo. A fragment dla mnie NAJ:
el napisał/a:
Życie jest tu i teraz, a tego nie da się ubrać w mądre maksymy i aureole – trzeba po prostu być i to wystarczy. Jego być było proste jak borsuczy pędzel i rama obrazu. Rama nie może być krzywa, a pędzel łysiejący. Dlaczego? A malowałeś kiedyś?
el napisał/a:
że zbytni rozpęd zaganiał
el napisał/a:
Sam dla siebie był tajemnicą, ale zbytnio go to nie zajmowało
nie lubię słowa zbytni ale to już moje skrzywienie...
...a to nie za bardzo dla moich ślepków 
ale to już moje skrzywienie... 