[ella_hagar]

.

FILMOTEKA

więc weszła w kadr, w kiepski dramat
gdzie ma lata związku, historię
z napisem The end

i puste miejsce ma, w którym ściany
jeszcze pachną obiadem dla niego

jest szara sceneria, przyciężka
chwila, kiedy zmęczona umiera
nad kieliszkiem,
w którym nie ma ani łyka ognia

i po krawędzi wytrawnej lampki
jak po napiętej strunie
palcem przeciąga, trąca, tnie na części
ten motyw, który budzi w kobiecie smak
rozgniecionej na wardze wilgoci

a w głowie fale wina, że
oto układa scenerię -
nocny pejzaż miasta, w którym czuje
jakby biegła za nim, do niego, donikąd
więc dłoń zanurza w kadrze
obraz przenosi w cyfrowe widma
ostrym pociągnięciem aż do krwi

czerwień skupia w oku pustki
i kamery

.

[Irys]

Podoba się, ładnie poprowadzony wiersz, ciekawa opowiastka.